Dromen van Midden- en Zuid-Amerika

Wist U dat we in Honduras....

Onderstaande route hebben afgelegd?

1 uur in de achterbak van een vrachtwagen,
1 uur in een collectivo,
2 ¾ uur in een taxi,
3 ½ uur op een boot en
16 uur in de bus hebben doorgebracht?

1224 kilometer hebben afgelegd?

136 foto’s en 12 minuten video-opnames hebben gemaakt?

De hoofdstad van Honduras. Dit is een stad waar je niet aan ontkomt. Alle bussen komen hier en gaan hier vandaan. Een stad waar we maar 1 nacht hebben doorgebracht en dit was meer dan genoeg. Tot nu toe was deze stad de meest teleurstellende van de steden die we in Midden-Amerika hebben aangedaan. Niet voor herhaling vatbaar dus.
Hiervandaan gaat er een rechtstreekse bus naar Managua, Nicaragua. Als we ons melden voor deze bus blijkt deze vol te zitten. Plannen wijzigen dan maar. We nemen een lokale bus naar Choluteca. Na een paar uur slaat het noodlot toe en breekt er een V-snaar. De handige sleutelaars slopen meer dan nodig. We besluiten er niet op wachten en stappen in een passerende bus die ook naar Choluteca gaat.
Op het busstation staan collectivo’s die heen en weer rijden naar de grens. Een fietstaxi brengt ons vanaf de grens naar Gausaulle, de grensplaats aan de Nicaragua-kant. Hiervandaan vertrekt er een chickenbus naar Léon.
Een lange reisdag van meer dan 12 uur maar met de voldoening dat we uiteindelijk toch in Nicaragua zijn aangekomen.

Van de in totaal 9 dagen op dit eiland hebben we 8 dagen met erg slecht weer gehad. Voor Monique is het duikavontuur enigszins teleurstellend afgelopen. Door oorproblemen was het niet mogelijk om te duiken. Sjors is ondertussen in het bezit van zijn PADI Open Water Diver certificaat.
Foto’s van de onderwaterwereld hebben we helaas niet, maar neem het maar van ons aan dat het daar beneden erg kleurrijk en speciaal was.
Hierna hebben we de boot teruggenomen naar het vasteland.

Een eiland, 50 kilometer voor de kust van Honduras, in de Caribische Zee. Dit kleine eiland maakt deel uit van de Bay Islands en is vooral bekend om het 100 kilometer lange rif met levend koraal. Dit maakt het een paradijs voor duikers. Onze reden dus om hierheen te gaan: We gaan ons duikbrevet halen!

Ons plan is om een PADI Open Water Diver cursus te gaan doen. Wachtend op de ferry horen we dat door het slechte weer de ochtendferry is uitgevallen. Gelukkig gaat de middagferry wel en als we op het eiland zijn aangekomen vinden we een fijn hotel voor 8 nachten. Het valt ons meteen al op dat er weinig toeristen zijn. Dit heeft alles te maken met het onstuimige weer. Harde wind, hoge golven, veel regen, weinig zicht en 32 graden maken het duiken onmogelijk. Voor ons alle tijd om het theoriestuk, met succes, af te ronden.

Nu wachten en hopen op beter weer voor het praktijkgedeelte….

Een nieuw land, Honduras dit keer. Het is elke keer weer een avontuur als je reist met een collectivo. Deze keer worden we om 03.45 uur opgehaald, de rugzakken worden op het dak gegooid en we crossen langs diverse adressen om nog een tiental medepassagiers op te halen. Als het busje vol is worden de tassen pas vastgezet. Onze (macho) chauffeur brengt ons in, waarschijnlijk een nieuw baanrecord, 5 uur naar de grens met Honduras. Het is dan nog slechts 12 kilometer naar het dorpje Copán Ruinas. Hier liggen, voorlopig voor ons even de laatste, beroemde Maya-tempels.

Het dorpje op zich heeft maar 6000 inwoners en stelt, op het door Belgen gerunde café/hostel na, weinig voor. De volgende dag bezoeken we de ruïnes. Deze zijn vooral bekend door het gedetailleerde beeldhouwwerk. Bij terugkomst wemelt het in het dorp van de politie en de militairen omdat, zo bleek later, de president een bliksembezoek had gebracht.

De volgende dag is weer een reisdag. We hebben ons schema iets gewijzigd en gaan naar Roatán.